Posts tonen met het label video. Alle posts tonen
Posts tonen met het label video. Alle posts tonen

donderdag 30 mei 2013

Schotland - West Highland Way

5 Dagen wandelen in de Schotse hooglanden. 3/6/2013 t/m 7/6/2013
Met een verslag door Yvonne.
De geplande West Highland Way routekaart.
Onze gewandelde route en de GPX track van de wandeling.
De afstanden en hoogtes:


30/5/2013 - 1/6/2013 Siteseeing Edinburgh

Edinburgh castle door dr_ccnt

2/6/2013 Reis naar Tydrum
Zondag 2 juni vertrokken Ans, Peter en ik heel vroeg met de trein naar Schiphol, daar stonden Riet en Marjan op ons te wachten. Ons vliegtuig naar Glasgow vertrok rond 10 uur. In Glasgow ontmoetten we Hans, Ronald en Paul op het treinstation. Onze treinreis van Glasgow naar Tyndrum duurde 3 ½ uur door een prachtige omgeving. We kregen alvast een voorproefje van wat ons te wachten stond. In Tyndrum aangekomen liepen we naar de bed and breakfast om de koffers te brengen. De rest van de middag hebben we op het terras gezeten bij de plaatselijke kroeg want het was prachtig weer. S’avonds gezellig gegeten op het terras en vroeg naar bed want de volgende dag gingen we aan onze eerste wandeling beginnen.
Trein door dr_ccnt

3/6/2013 Wandeling Tydrum naar Inveron
Aan het begin van de wandeling van Tyndrum naar Inveron kwamen we nog 1 winkeltje tegen met een bordje buiten waarop ‘laatste winkel voor 44km’ stond. We hadden allemaal een lunchpakketje meegekregen en de rest wat er allemaal in die tassen zat. Het was alleen even afkicken voor de koffieverslaafden onder ons. Het werd een prachtige wandeling door een ruig landschap waar we aan het einde van de dag een wit huis in de verte zagen staan dat ons hotel was. Daar hebben we ook gegeten. S’avonds hebben we gezongen met 2 Amerikanen. Peter zong zijn bekende lied Johanna en Hans speelde mondharmonica. Opeens liep er een hert het raam voorbij en iedereen snelde naar buiten.

2013-06-03 door dr_ccnt

Geluidsopnames

4/6/2013 Wandeling Inveron naar Kingshouse
De volgende dag vertrokken we weer om half 10, het was een warme klamme dag. We gingen lunchen bij een rivier waar we heerlijk met onze voeten in konden. We hebben daar een uur gelegen en Hans speelde Danny boy op zijn mondharmonica. Na weer een paar uur lopen kwamen we een bordje tegen dat er 600 m omlopen een cafe was waar we wat konden drinken. Er was ook een stoeltjeslift naar boven maar daar waren we te laat voor. Om half 6 kwamen we bij het Kingshouse hotel aan. Er stonden herten voor op het gras, ze waren helemaal niet bang voor mensen. S’avonds gegeten in het hotel waar Hans voorstelde om een spreadsheet bij te gaan houden zodat er geen problemen over geld zou komen. Na het eten nog een avondwandelingetje gemaakt. Er was een vrije campeerplaats achter het hotel bij de rivier waar een paar tentjes stonden.
Train and deer
2013-06-04 door dr_ccnt

5/6/2013 Wandeling Kingshouse naar Kinlochleven
S’morgens na een heerlijk ontbijt en lunchpakket te hebben gekregen gingen we weer op pad. Eerst natuurlijk dat hert en 3 reeën uitgebreid fotograferen. We kregen een zware dag want moesten een aardig eind omhoog lopen en het was behoorlijk warm. Boven aangekomen was het uitzicht prachtig en we waren zo bezweet dat we onze shirtjes op stokken lieten drogen. Daarna gingen we weer verder richting Kinlochleven. Een klein dorpje met zowaar een mini-supermarkt. We sliepen niet allemaal in de zelfde bed and breakfast maar waren beiden erg goed. S’avonds in de plaatselijke kroeg gegeten en weer een avondwandelingetje gemaakt. Terug in de kamer stond er een glaasje whiskey te wachten erg aardig en lekker !!!
2013-06-05 door dr_ccnt

6/6/2013 Wandeling Kinlochleven naar Lundavra
Na het beste ontbijt van de hele week gingen we weer op pad om half 10. We begonnen al gelijk weer aan een behoorlijke klim en het was weer erg warm. Hele dag in hemd en korte broek gelopen. Het was een prachtige wandeling met heel veel water en schapen. We werden om 16 uur bij een weg opgehaald door Ali die ons naar het hotel in Ford William bracht waar we twee nachten zouden blijven. S’avonds gegeten in een hotel en nog wat gedronken op een terras van een kroeg waar danny boy gezongen werd toen we aankwamen.
2013-06-06 door dr_ccnt

7/6/2013 Lundavra naar Fort William
De volgende dag na het ontbijt heeft de taxi ons weer terug gebracht naar de plek waar we geëindigd waren. Het werd weer een warme dag, we hebben nog een extra klim gemaakt naar Dun Deardail een nederzetting 2000 jaar geleden. Peter en Hans klommen het laatste stuk samen omhoog. We hadden prachtig uitzicht op de hoogste berg van Schotland Ben Nevis. De berg ligt meestal in de mist maar we hadden veel geluk. We hebben daar geluncht en geslapen. Er kwam weer een ree langs lopen en had ons niet eens in de gaten zo stil waren we. Daarna was de weg een beetje saai en hebben we er een klein Luthart lusje bij gemaakt en klommen weer een stuk omhoog met mooi uitzicht op Fort William. S’avonds het dorp in om een restaurant te zoeken maar alles was vol. Peter had een Italiaan gezien en daar gingen we naar op zoek. Het zag er helemaal niet leuk uit maar er was plaats. Binnen een half uur zat het restaurant helemaal vol en hebben we daar overheerlijk gegeten en hadden ze heerlijke toetjes. Daarna natuurlijk nog de avondwandeling naar de rivier waar een prachtige zonsondergang was.
2013-06-07 door dr_ccnt

8/6/2013 Terug reis
De laatste dag moesten we vroeg op want de trein zou al vroeg vertrekken en kregen we ontbijt mee! De trein reed weer door prachtig gebied met mooi uitzicht over meren. Het duurde 4 uur voor we in Glasgow waren. Hans was s’morgens met de bus gegaan en Paul en Ronald gingen met de trein door naar London. Ans, Peter, Riet, Marjan en ik hebben nog een middag in Glasgow doorgebracht met weer 23 gr. Om half 5 ging onze vlucht naar Amsterdam.

Het was een heerlijke en zonnige week, prachtige wandeling met leuk gezelschap !
-Yvonne
Foto album:

zaterdag 16 juni 2012

Het Concertgebouw OPEN 2012

Marijke schittert in het Concertgebouw 

Foto's

zondag 25 september 2011

Fietsroute buijten-schipperheijn

Fietstocht van Velsen-Zuid via Wijk aan Zee naar Egmond-Binnen en terug via Heemskerk(erduin) naar Velsen-Zuid door het Noord-Hollands Duinreservaat. 42 km
Verslag Paul
Een mooie planning voor een zondagstocht met fantastisch weer werd ons in het vooruitzicht gesteld. Volgens schema zullen om 11.20 uur de meeste DePunders voet aan wal zetten in Velsen na een vaart met de draagvleugelboot vanuit Amsterdam.

Het is me te mooi om maar 40 km te fietsen en het is misschien wel de laatste keer dit seizoen dus besluit ik gewoon met de fiets vanuit Duivendrecht te vertrekken. Zo vaak kom ik ook weer niet ten westen van Amsterdam. Mijn tijdschema bleek achteraf veel te optimistisch te zijn hoewel het door de voorzienigheid allemaal nog goed kwam. Via Googemaps bleek de afstand via Badhoevendorp 26 km te bedragen. Binnendoor via het Westerpark zou het volgens mijn inschatting toch korter moeten zijn waardoor ik pas 9.30 uur vertrok voor de eerste etappe van de circa 22 km die achteraf maar liefst 34 km zou bedragen.
.
Bij toeval raak ik om 10.00 uur bij de Haarlemmerpoort verzeild in het peloton van de fietsclub FC Trappist. ( http://www.fctrappist.nl/cms/index.php?id=33) Het peloton, waarvan de deelnemers allemaal gestoken zijn in een smetteloze wielren-outfit met helm, stapt net op als ik daar langskom. Blijkbaar hebben we dezelfde route door het Westerpark. Ik word als vanzelfsprekend opgeslokt door de boezem van het peloton. Eigenlijk verwacht ik snel achtergelaten te worden maar het tempo van 25 km/u is prima te volgen op de derde rij van het peloton.
Ik vraag aan de wielrenster naast me waar de tocht naartoe gaat en als ik de sluizen van IJmuiden hoor, besluit ik een stuk mee te fietsen. We babbelen wat over de fietsclub, het tempo, de tochten en ik ben verbaasd als men ruim voor Halfweg afslaat. De fietsweg is daar al een half jaar afgesloten zonder dat ik daar weet van had dus dankbaar volg ik de uitgezette route die geheel onbekend voor me is. Ik begin me te realiseren dat ik op eigen kracht niet op tijd had kunnen zijn maar na een half uur in een straf tempo vind ik het welletjes. Met mijn zware fiets met fietstas is het hard werken tussen de carbonframes en ik wil niet veel te vroeg bezweet op die steiger aankomen. Vriendelijk zwaait het hele peloton me na als ik rechtsaf sla richting Noordzeekanaal. Met gecontroleerd stevig doorrijden ben ik precies om 11.10 uur zoals afgesproken bij de steiger voor een verdiend bakkie koffie met sigaretje.

Het is wachten op de vleugelboot die pas om 11.30 aanlegt. Uitgebreid worden er foto’s gemaakt van het naderende monster. Er zijn wel veel fietsen aanwezig maar ….geen enkele behoort toe aan een lid van DePund!
Goede raad is duur. Nog een half uur wachten omdat men de boot letterlijk gemist heeft of gewoon maar DePund vertegenwoordigen op het uitgezette parcours? Ik besluit voor de veilige tweede optie te kiezen. Via de sluizen richting Wijk aan Zee. Het is perfect fietsweer.
Lichte zuidenwind helpt me duinen op en al snel vergeet ik alles om me heen totdat een paar Schotse hooglanders vervaarlijk dicht langs het fietspad liggen.
Castricum zie ik liggen maar rijd door over de hoge duinen in gezwinde spoed naar Bergen.
Een sigaretje en even uitrusten op een bankje zou welkom zijn maar met dit mooie weer is op een zondag ook het meest onooglijke bankje bezet. Er moet toch middageten gescoord worden voor 14.00 uur want anders volgt de hongerklop. Twee groenteburgers met cola wordt het in Bergen want ik heb nog maar 10 euro contant bij me en een giromaat is in geen velden of wegen te bekennen.

Na het eten overvalt me de loomheid van de warmte. Door naar Den Helder of gewoon richting Alkmaar om met behulp van de trein nog de finale van de wielerwedstrijd van het wereldkampioenschap op bed te kunnen zien en daarna nog even mijn gebruikelijke zondagmiddagslaapje doen?
De vraag stellen in mijn uitgebluste toestand is hem beantwoorden. De spieren voelen ook enigszins verkrampt aan. Gewoon wat te hard gereden de hele dag dus op naar Alkmaar langs de kapitale vila’s van Bergen.

Ik ben er inmiddels wel van doordrongen dat ik niet altijd pech heb met de NS. Er zit daar gewoon structureels iets fout en zo ook nu. Tussen Uitgeest en Zaanstad rijden geen treinen in verband met werkzaamheden. Bussen worden ingezet ter ontlasting. Die werkzaamheden vinden altijd op zondag plaats in verband met ontlasting van de spits en blijkbaar altijd op de trajecten die ik juist heb uitgekozen. Was er vroeger ook zo vaak onderhoud? Nooit gemerkt, alle treinen liepen op tijd, oke misschien in een lagere frequentie maar je kon er gewoon van op aan. Misschien dat daardoor mobiele telefoons en andere mobiele gadgets wel zo’n vlucht genomen hebben.
Via de stroperige stoptrein naar Haarlem en een overstap op A’dam Centraal ben ik om 16.45 uur thuis om te ervaren dat het kampioenschap al lang is afgelopen. Er wordt zelfs niet meer nageschouwd op de Belgische tv. Desondanks val ik rozig maar tevreden in slaap na een inspanning van 84 km.
-Paul

Verslag Marijke
Om 10.45 uur bij de fff naar Velsen. Hans, Riet, Mirjam, Ciska (meid, leuk dat je er weer bij bent!), Ronald en ik. Een retourtje 8,25 euro, fiets 3,10. Een akelig onhandige machine om kaartjes te trekken. Er vormt zich dan ook een file, want mensen zien niet meteen hoe het werkt. Het is zo druk, dat wij vanwege de fietsen niet meer meekunnen met de boot van 11 uur. Nou duurt wachten niet zo lang als het lekker weer is en iedereen met iedereen staat te kletsen. Paul wacht in Velsen op ons, maar hij is mobiel niet te bereiken om te melden dat we later komen. Job zit wel lekker op ons te wachten op het terras in Velsen, met een kopje koffie en wat lekkers erbij.

Opschieten nou, want de pont naar de overkant ligt klaar. We fietsen al snel door de duinen naar Wijk aan Zee. Mirjam wil per se de zee zien, nou we hier toch zijn. Dus na een stop voor koffie met appelgebak, gaan we eerst even naar het strand. Het is overal erg druk. Men denkt kennelijk: genieten nu het nog kan. We fietsen het NH duinreservaat in. Alweer betalen? Ik mopper al, maar nee, 'buiten dienst' staat op het bordje. Als we over een hoogte rijden, zien we beneden een meertje. Een plas in het bos noemen we een ven.

Hoe noem je een plas in de duinen? Enfin, middenin het water staan hooglanders met hun staart te zwaaien en kringen in het water te veroorzaken. Fotomoment. Een machtig gezicht. Zouden ze dit doen om van teken af te komen? Niet om af te koelen, denk ik. Zo heet is het nou ook weer niet, hoewel het heerlijk weer is. We fietsen door, maar even later is alweer een fotomoment: een uitkijkduin. Ik loop niet naar boven, want ik geniet van een lekker broodje dat mijn dochter heeft klaargemaakt. Ik wens iedereen zo'n dochter toe. Al met al komen we met horten en stoten bij Egmond Binnen aan, want we zien onderweg ook nog een hele 'kudde' aalscholvers. In Peru op het Titicacameer worden aalscholvers als huisdier gehouden om mee te vissen: touwtje om de nek zodat ze de gevangen vis niet kunnen doorslikken. De vogels worden daar als baby's zo goed verzorgd. Maar we zijn nu hier en het is hier werkelijk schitterend. We zien in de verte de abdij van Egmond liggen. Passanten vertellen me dat je daar een kamer kunt huren. De abdij is kortgeleden prachtig gerestaureerd. Hier begint eigenlijk onze terugtocht al richting Bakkum. Nauwelijks op weg stoppen we alweer, want we daar staan paddestoelen als kerncentrales. Mirjam ziet een bruine paddestoel en we bakkeleien of dat nou een paddestoel is geweest of koeienpoep. We komen langs het zweefvliegtuigenveld en herinneren ons de vorige keer dat we hier waren. Toen was Owen er nog bij. Dat is dus alweer 10 jaar geleden. Owen jongen, we kennen elkaar en fietsen nog steeds dankzij jou. We rijden langs de linie van Beverwijk: Lunetten met het herdenkingsteken uit 1800. Para.Bellum staat erop. We zien wilde paarden die ook al graag in het water staan. Even schampen we een autoweg, maar al snel schieten we weer een onverhard pad op. Langs Nooddorp, Heemkerkerduin, de buitenwijken van Beverwijk (heel idyllisch) naar de pont die netjes op ons wacht omdat wij net doen alsof we heel hard fietsen om hem nog te halen. Job is met de auto gekomen, maar wacht om te checken dat wij allemaal wel met de ferry meekunnen. Dat lukt en we nemen afscheid. Afpilsen kan ik niet meer opbrengen. Ik ben erg moe en rozig. Naar huis. Hopelijk is het dit jaar niet de laatste keer dat we zo'n mooi weekend hebben.
- Marijke 

Start van  de zweefvliegtuigen van de EZZC vliegclub



maandag 10 mei 2010

Fietsen in New York


In de 2e week van mei hebben we New York bezocht en daar twee fietstochten gedaan.

Ons programma:
maandag   5/10/2010  heenreis    KL9081
dinsdag     5/11/2010  rondrit bus    uptown west site
                                  Empire State building   
                                  Fietsen in central parc   
woensdag 5/12/2010  rondrit bus    downtown
                                  Staten island    ferry
                                  Wandelen in financial district     Wallstreet
donderdag 5/13/2010 Metropolitan museum of art                             
                                  Wandeling door Central Parc
                                  Bezoek St.Patrick church
                                  Top of the Rock (Rockerfeller building)
vrijdag       5/14/2010 Bike tour Bike the Big Apple  
                                   Manhattan, Queens, Brooklin,
                                   Williamsburg en Lower East Side (East Villlage)
                                   Onze fietsroute staat hier...
zaterdag    5/15/2010 Museum of modern art    (job en ronald)
                                  Museum of natural history    (andre en hans)
                                  Hudson river parc (andre en hans)
                                  Terugreis    KL644
zondag     5/16/2010  Thuiskomst Amsterdam

Het foto album staat hier...



zondag 15 november 2009

Optreden van Kamerkoor Airone in de Engelse kerk

Zondag, kwart voor twaalf. Het plenst. Regenpak aan, zuidwester op, knop om en naar café De Pont. Ben benieuwd wie er komt opdagen. Nou, dat valt reuze mee. Eerst komt onze virtuele nieuwe fietsster. Ze kijkt zoekend om zich heen, maar ik zie meteen: dat moet Monica zijn. Ja, leuk. Even later komt Hans en dan Ronald en Frans en tenslotte Job. Toch een hele ploeg ondanks de regen. De rest is min of meer legitiem afwezig. Maar Frans is niet met de fiets… Die gaat hem dus halen en dan treffen we elkaar straks in het Begijnhof. Het wordt droog en we wagen het op een eindje om (rondje noord-oost-centrum via zoveel mogelijk sluizen) voordat we naar de Engelse Kerk gaan. Onderweg haakt Job af om naar een ander concert te gaan. Bij de Munt lopen we vast op de sinterklaasoptocht. We zien de goedheiligman zelfs in de verte rijden op zijn schimmel. (Hoe heet die ook al weer…? Die man bedoel ik, niet de schimmel. Die man die zei: ik speel geen sinterklaas, ik bén sinterklaas.) Sommige van onze fanatieke fietsers raken daar opgewonden van. Ik noem geen namen.

We moeten omfietsen en rijden noodgedwongen over de kiezeltjes van de Dam. Wie dat ooit heeft bedacht!
Veel te vroeg zijn we bij de kerk, maar we worden ook al veel te vroeg binnengelaten. Aardig. Zo, de kaartjes hebben we en een goed plekje is bezet. Het wachten is nu op Frans, en Agnes die ook nog zou komen. Tijd voor een sigaret buiten de poort.

De kerk loopt vol, een van de zangers ken ik en ze is blij dat we er zijn. Er loopt nog een koorkennis binnen, maar die zingt niet mee. Zij kwam gezellig bij ons zitten. Het concert is een feest. Airone zingt geweldig en de muziek is fantastisch. Hans heeft opnamen gemaakt. Ben benieuwd. Na afloop een halen we een lekker pilsje in een heel leuk café vlakbij. Het is nog steeds droog, dus het regenpak vergeet ik in het café. De ober komt me nalopen. Wat ik zeg, een leuk café dus. Met pepernoten en tumtummetjes als amuse.

Een fijne middag en ons niet meer virtuele nieuwe lid zal vast en zeker vaker meefietsen. Zei ze. Hoop ik.

Volgende week gaan we weer echt fietsen, toch?
-Marijke



Central Washington University Chamber Choir


donderdag 12 maart 2009